Parov Stelar Live! – Fotorelacja
Parov Stelar to austriacki producent tworzący w nowym gatunku muzycznym jakim jest electro-swing (Kuta, dzięki za zdefiniowanie!).
Na koncercie we wrocławskim klubie Eter, który odbył się w ramach większego tournée, Marcus Füreder (Przyznajcie, że ksywka Parov Stelar brzmi bardziej medialnie) wystąpił z bardzo ciekawą i energetyczną sekcją koncertową, więcej szczegółów na zdjęciach. 
Co do samej muzyki: Kto nie słyszał – niech posłucha. Kto nie był – niech żałuje. Jak to się mówiło za małolata: “Koncerciwo przemiszcz!”. Foty zresztą też.
Na tą okazję pobrałem z witryny Adobe testową wersję Photoshop CS6, w której Camera Raw 7.0 ma totalnie zmienione suwaki. A dopiero co się nauczyłem tamto obsługiwać.
Ale nie ma co smęcić o technologii… Ladies & Gents: Parov Stelar Band!
Projekt Tabasko – Fotorelacja
O.S.T.R i ziomale czyli koncert TABASKO w Klubie Eter
Jeśli ktoś nie wie (ja nie wiedziałem) – wspomniane Tabasko to nowy projekt rapera i producenta Ostrego, który w końcu postanowił sformalizować współpracę ze swoimi wiernymi druhami-ziomeczkami. Dj Haem i Kochan przemierzyli Polskę wszerz i wzdłuż aby towarzyszyć Adamowi w solowych z założenia trasach koncertowych, coby mu nie było smutno, czy to po drodze, czy na scenie. W końcu wchodzą na salony. Do Tabasko Crew dokoptowany został jeszcze beatboxer Zorak, a wszystko to okraszone holenderską przyprawą kolonialną w postaci tajemniczego duetu Killing Skills – latających holendrów europejskiej beat-produkcji.
Ale wróćmy do koncertu. Panowie przyjechali z ŁDZ do 71 zrobić promo płyty o buńczucznej nazwie “Ostatnia szansa tego rapu”. Pytanie jakiego “tego”? Inteligenckiego? Zaangażowanego? Lepszego? Tego “prawidłowego”? Przecież polski rap ulega permanentnej deklasacji i trudno już nadążyć za mutującymi koneksjami. (więcej…)
Smolik wciąga Eter – Fotorelacja
Niekonwencjonalny instrumentalista, melancholik polskiej muzyki elektronicznej, obdarzony nieprzeciętną wyobraźnią. Dziś już mało kto pamięta, że Andrzej ze Świnoujścia rozpoczynał karierę w grupie Wilki, w czasach największego triumfu zespołu.
Wczoraj, we wrocławskim klubie muzycznym ETER, Andrzej Smolik w znanym sobie stylu przypominał o całej drodze muzycznej jaką od tej pory przeszedł. Jak zawsze w tle, jak zawsze skupiony. W jak zwykle różnorodnym programie serwował trochę taneczne aranżacje, a trochę neurotycznie, miejskie pejzaże, tylko pozornie pozbawione pazura.
Lao Che, VooVoo i Lech Janerka – Zdjęcia
Niedawno na blogu można było oglądać fotorelację z Otwarcia Centrum Poznawczego zorganizowanego dla mediów. Tego wieczoru miało miejsce otwarcie dla ludu, które – w myśl zasady “chleba i igrzysk” – okraszone było występami muzyków. Muzyków dobrze wszystkim znanych i bezpiecznych. Tyle na ten temat.
Warto jednak dodać, że około g. 23 – na długo przed końcem imprezy – skończyło się piwo i sporo część osób po prostu wyszła. Widać, że oprócz chleba i igrzysk musi być jeszcze browar.
Afromental w Livigno – fotorelacja
FOTOREPORTAŻ PROSTO Z WŁOSKICH ALP
Na prośbę firmy Jafi Sport (pozdro!) dokumentowałem koncert zespołu Afromental w alpejskim Livigno.
Polska powoli staje się za ciasna dla nas wszystkich. Mowa o fotoreporterach. Czas rozszerzyć swoje koncertowe foto-macki. Dlatego też z przyjemnością skorzystałem z okazji i – pomimo wysokogórskiego zmęczenia i spuchniętych od snowboardu łydek – udałem się do lokalnej mekki striptizu, czyli Disco Bar Kokodi na występ 7 chłopaków z wąsem
(więcej…)
Erykah Badu – fotorelacja
Rzuciłem się w wir prowadzenia warsztatów fotograficznych i trochę zarzuciłem aktywność na koncertach. Jednak takiego wydarzenia jak wizyta królowej muzyki soul, a w Polsce takie miano ma Erykah Badu – przegapić nie mogłem. I nie przegapiłem, choć mości wokalistka dała na siebie czekać – i widowni, i spragnionym światowych nazwisk foto-hienom kłębiącym się pod sceną przez dobre 40 minut od pojawienia się dj-a.
Zniecierpliwienie widowni w końcu zaowocowało masowymi gwizdami. Co poniektórzy pokrzykiwali na bogu ducha winną ochronę żądając zwrotu gotówki.
eskmo na krakowskiej180 – fotorelacja
ESKMO – dubstepowa gwiazda(wschodząca czy gorejąca?) spod znaku Ninja Tune zawitała do wrocławskiej pralni brudnej muzyki, czyli na Krakowska180. Nic się nie zmieniło na tej osadzonej gdzieś na rogatkach Wrocławia elektro-lokacji: było jak zwykle mroczno, parno i foto-nieprzewidywalnie… I powrót jakąś taką dziwną samozwańczą taksówką bez koguta i numeru.
Chick Corea & Gary Burton Live!
W nowo otwartej Sali Audytoryjnej przy wrocławskiej pergoli wystąpił sławny pianista Chick Corea i niekwestionowany mistrz wibrafonu Gary Burton. Już po pierwszych sekundach dało się odczuć, że to światowa czołówka: bardzo nerwowo reagowali na obecność fotografów tłamszących się między nimi a publiką.
Gdy jeden z nadambitnych (tym razem nie ja) fotoreporterów oparł kolano o scenę, Burton nie wytrzymał i zasyczał: Get off the stage, asshole! Dzieła dopełniła genialna ręka genialnego pianisty oderwana od yamahy w ruchu podcinanego gardła i wszyscy paparazzis wiedzieli, że fotografowanie zakończone.
Zdjęcia z Gotan Project we Wrocławiu
Przewidziany na “siedzący” koncert Gotan Project w Hali Orbita już po kwadransie przerodził się w prawdziwe POGO-TANGO!
Łamanie konwencji mają we krwi, bo to właśnie dzięki projektowi Gotan i ich dance-owym aranżacjom dźwięki bandoneonu (taka ich harmoszka) zabrzmiały pod polskimi – i nie tylko – strzechami. W dniu moich urodzin – już jako światowe gwiazdy – wystąpili we Wrocławiu jako kolejna odsłona Ethno Jazz Festival. (ZOBACZ Herbie Hancock na EJF)
Showmani z Gotan – bo tak trzeba ich nazwać – urządzili niezłego psikusa organizatorom i właścicielom najdroższych miejscówek: już na początku występu zaprosili widownię do podejścia pod scenę, z czego wielbiciele tango-wygibasów i “balkonowcy” skrzętnie skorzystali. W ciągu kliku minut vipy z pierwszych rzędów (250pln per capita) mieli widok przysłonięty przez pląsających tangoeiros, by po kwadransie zupełnie stracić zespół z oczu. Show – ku radości gawiedzi -zamienił się w regularną balangę. Również ku uciesze fotografów, którzy widząc organizacyjną samowolkę szturmem ruszyli pod scenę, za nic mając żałosne próby reakcji ochrony.
OSTR_eter fotorelacja
No i kolejny koncert OSTR-ego we Wrocławiu. Ale tym razem nie w Kultowej - lecz w Eterze, w którym focę ostatnio do znudzenia.
Występ zaczął się prawie punktualnie, bo już o 19:30(!), a skończył szybciej, niż ktokolwiek mógł przypuszczać – o 21 z minutami było po ptokach.
Możnaby pomyśleć, że Adam tak się śpieszył do klubu Marrakech na występ innego rapowgo giganta: Abradaba , któremu to produkował bity na najnowszej – promowanej tego wieczoru – płycie. Nic bardziej mylnego – familijny ułagodzony Ostrowski pędził do domu, bo mu się babysitter skończył , o czym co chwilę z balkonu przypominała mu żona.
black x-mas fotorelacja – 41 pics
Miała być hiphopowa wigilia we Wrocławiu, lecz za sprawą braku punktualności raperów skończyło się długo po przysłowiowej pasterce.
Lista występowaczy (nie wypada nazwać ich “wokalistami”) była dość obszerna jak na jeden – i do tego niedzielny – wieczór. Nie wiem czemu miało służyć odwlekanie koncertu do późnych godzin nocnych, gdy nad większością publiczności wisiało już piętno poniedziałkowego poranka i kolejnego spóźnienia do gimnazjum.
Po występie Małolata, Mariana WLKP i Pezeta, zanim na scenie pojawił się Waldemar Kasta – było już grubo po północy. Mimo, że publika podrasowana procentami zdawała się nie czuć zmęczenia (i znużenia), to po toaletach i “cooluarach” dało się słyszeć pomruki niezadowolenia ( “Co oni, w ch**a walą?”).
Zdjęcia z koncertu Łony
W Firleju wystąpił ulubieniec hiphopowych wykształciuchów raper Łona.
Wtórował mu Rymek (chórki i hip-hopsztosy). Na bitach – niestety wtórnych – Webber. Koncert opóźniony ponad 2h (niektórzy zdążyli się nawalić), ale całkiem udany. Przeważała młoda i – jak słusznie zauważył Adrian Fulneczek – męska publiczność. Link do jego recenzji z występu szczecinian na końcu postu. 
Tymczasem zapraszam do oglądnięcia fotorelacji (19 pics).
Melanie Fiona – Fotorelacja
24 zdjęcia z występu wschodzącej gwiazdy r&b, której to utwory (podobno) zdobywają szczyty radiowych list przebojów. Ale raczej nie w Tok.Fm.
Co do czystości głosu – o czym pieją media - to nie jestem w stanie potwierdzić, ale jedno jest pewne: Koordynacja ruchowo-wokalna w wykonaniu Fiony pierwszorzędna. Mahoniowoskórność pokryta kropelkami potu – bezcenna. Taka Beyonce dla Polaków.
Zapraszam do oglądnięcia zdjęć z koncertu Melanie Fiona w klubie ETER, jest na co popatrzeć.
LUC loop Chopin – 36 pics
Pomysł na event, żeby zmiksować klasyka fortepianu był ciekawy sam w sobie. Jednak nic nie wskazywało, że będzie aż tak oryginalnie i artystycznie wysokich lotów (Choć pewnie znowu ktoś napisze, że się nie znam, jak w przypadku recenzji Herbi Hancocka – mimo to: dzięki za feedback!
Spodziewałem się smętów i minimala, a tu zaskoczenie: chłopaki podeszli do tematu bardzo luźno i to ich uratowało.
Ale do rzeczy: L.U.C po raz kolejny potwierdził, że istne z niego zwierzę sceniczne: miksował, nakręcał, bębnił, wił się jak piskorz.
Dzięki wsparciu miasta, a tym samym biletom za 10 – 15 złotych, przyszło naprawdę sporo ludzi. Chyba, że aż tak lubią “szopena”.
Aha, po main show wystąpił DJ, nie znam ksywki, ale zapodawał miksy Jurassic5, więc zasługuje na foto.
PS: Na końcu fotorelacji zdjęcie szacownej Kubali/Kubicy, o której kilkakrotnie mówił L.U.C, co to nie może urodzić Franka już trzeci rok.
Herbie Hancock w hali – 25 pics
Oto nowoczesny jazz! Wokalistka grała na skrzypcach, śpiewający solówki klawiszowiec niczym kaznodzieja, a przede wszystkim żonglujący Korgiem, Fazoliom i jeszcze czymś trzecim – Herbie Hancock!
Występ idealnie nagłośniony i bardzo zróżnicowany. Była interpretacja “Imagine’” Lennona (to a’propos nazwy płyty “The Imagine Project), były motywy irlandzkie, oraz jazz-battles między gitarą a klawiszami w kształcie gitary (w dziedzinie modulacji “klawiszogitara” WINS!), do tego rozliczne jam-sessionowe rozkminki i roszady wokalno-instrumentalne.
Koncert Herbie Hancocka i jego Bandu uważam za jedno z najważniejszych wydarzeń kulturalnych 2010 roku!
Industrial festival 2010
Zdjęcia z ostatniego dnia festiwalu muzyki przemysłowej.
Impreza w Lullu Belle.
Nic więcej nie piszę, foty mówią same za siebie (a przynajmniej i hope so) .
Industrial Festival – Day 1
Fotki z pierwszego dnia Industrial Festival w BWA Avangarda – 9. edycja
Jak usłyszałem muzę, to od razu na myśl przyszedł mi Asymmetry Festival, no i Access Fest w Szajbie
Kosmaty Włochaty
W Łykendzie wystąpiła kultowa dla pewnych środowisk kapela punkowa Włochaty.
I to tyle, co wiem na ich temat…
Ale jedno trzeba im przyznać – są fotogeniczni!
Dj Spooky in da house
Na okoliczność otwarcia American Film Festiwal w klubie ETER wystąpił Dj Spooky.
Jak dla mnie jest świetnym producentem i remixerem – na poparcie tej opinii w trakcie show we Wrocławiu Spooky zapodał iście nieprzewidziane i niekonwencjonalne mieszanki – wydawałoby się niepasujących do siebie – kawałków.
Ale zbyt dużo skreczingu czy miksowania samego w sobie to Pan Paul D. Miller nie zapodał… Oj niee… Miał po prostu genialne płyty djskie i perfekcyjnie przygotowane mashupy. Kręcił suwakami a skrecze same leciały z głosnika.
Co do warunków oświetleniowo-fotograficznych to ciemno jak u Spookiego pod gramofonem, nawet 50.14 nie ogarniał tematu należycie…
GoldenBand SHOW
Zdjęcia z występu big bandu jazzowego, który był rejestrowany kamerowo (no i fotograficznie) w celach szeroko rozumianej promocji. A nie jest łatwo zgromadzić 9 indywidualistów na jednej scenie.
Dzięki Dorotko za zapro!
Pozdro: Piotrek tha Operejtor, Leopold tha Voice Mastah, Mario tha Leader and all tha others!
Sepultura w Alibi – Zdjęcia
Fotorelacja z koncertu legendarnej w czarno-Tshirtowych kręgach grupy Sepultura, co po portugalsku znaczy grobowiec. Łuuu!
Brazylijczycy podobno wystąpili w jakimś zmienionym składzie, etc. Nie ma to dla mnie większego znaczenia, bowiem i tak nie zrozumiałem ani jednego słowa wyśpie… tfuuu… wykrzyczanego przez wokalistę . Ale w tym gatunku muzycznym to podobno komplement! Mam jednak zasadne podejrzenie, że utwory prezentowane przez Sepulturę posiadają warstwę słowną! U co bardziej oddanych fanów dało się zauważyć ruchy ust, które mniej więcej zgrywały się z “odgłosami” dochodzącymi z przeżartych zgnilizną trzewi i głęboko satanistycznej duszy głównego wokalisty.
StarGuardMuffin w Szajbie
W Klubokawiarni naszej najukochańszej wystąpił reggae – band o zacnej nazwie StarGuardMuffin.
Sporo zdjęć (47 pics) - przyznaję – ale to mój blog!, i będę wrzucał, ile mi się żywnie podoba . Poza tym, sporo ludzi pisało do mnie po opublikowaniu zdjęć ze Slot Artu, czemu tak mało materiału, więc chyba czas zmienić trochę taktykę i uderzyć w foto-masówkę.
PS: Po koncerciwie było obiecane AfterParty, gdzie wiele osób nakręconych reggae-rytmami poszło do odcięcia*.
*Słowniczek: DO ODCIĘCIA, ODCIĄĆ – sponiewierać się, skatować. Określenie wywodzi się z terminologii motoryzacyjnej – porównaj: zmiana biegów do odcięcia. Określenie w nowych znaczeniach może dotyczyć np.: nadmiernego spożycia, czy przedawkowania czynności fizycznych (przykład: Ryszard przeokrutnie odciął przy kopaniu ogródka, etc)
Zwariowany Slot Art 2010
FotoReportaż (39 pics) z Festiwalu Slot Art, który jest pełnoletni, bo odbył się po raz 18.
Miejsce to co zawsze – pałac pocysterski w Lubiążu, miejscowości znanej – głównie z niewybrednych dowcipów – chyba wszystkim Dolnoślązakom .
Byliśmy tam tylko dwa dni, ale emocji aż nadto. Niestety dziennikarska uczciwość nie pozwala mi zdradzić szczegółów . Powiem tylko, że ochroniarze wszędzie są tacy sami . Ciach bajera.
PS: Aha, mimo że ludziska mówią, że z roku na rok na Slocie jest coraz słabiej, to pojawiła się ciekawa organizacyjna innowacja – w tym roku wyłączyli kolor zielony – sprawdźcie na fotach ;]
Suzanne Vega – Zdjęcia z koncertu
Na Wyspie Słodowej wystąpiła babeczka o krystalicznie czystym głosie (co potwierdzam własnousznie) Suzanne Vega!
Bardziej niż sama wokalistka znane są – choćby z melodii – jej cross-pokoleniowe megahiciory: “Tom’s Diner” czy “My name is Luca”. I dopiero te utwory – wykonane pod koniec show – rozgrzały ospałą wrocławska publiczność. Do tego czasu tylko hordy komarów zmuszały widzów do aktywności ruchowej.
Mimo, że na mieście wisiały całe zastępy plakatów, to ilość widowni była umiarkowana. Cena 120 złotych za miejsce siedzące mówi sama za siebie. Z drugiej strony, kto każe kupować miejscówkę na fotelu?? Jak można siedzieć na koncercie? Nawet na soulowo-folkowym jak ten Vegi…
Niemniej fajnie było usłyszeć “I am sitting In the morning At the diner On the corner…” w koncertowej aranżacji wspartej soczystym basem i elementami electro. Chyba każdy uczył się tej piosenki na lekcji języka angielskiego.
PS: Jako support wystąpili Me, myself and I, Gaba Kulka (nie fociłem, bo mam ich już z Kobiety Mają Głos) i tajemniczy Gość od Suzanne o kryptonimie Duncan – o ile dobrze usłyszałem. .
